M HARFİ İLE BAŞLAYAN ERKEK İSİMLERİ

Macit: Ünlü, isim sahibi

Mağrur: Gururlu.

Mahfi: Gizli, saklı, örtülü

Mahir: Usta, yetenekli, becerili

Mahmut/ Mahmud: Övgüye değer

Mahsun: Güçlü, güçlendirilmiş

Mahzun: Kederli, dertli

Makbul: Alınan kabul olunan

Maksud: Amaç, gaye, maksat

Malik: Sahip, efendi

Malkoç: Osmanlıda akıncılar ocağının komutanı.

Malum: Herkesçe bilinen

Manas: Kırgızların ulusal destanı

Manço: Manda yavrusu

Mansur: Türk musikisinde bir düzen

Manuk: Delikanlı, küçük

Mardik: Mücadele eden

Maruf: Herkesçe bilinen ve tanınan kişi, ünlü

Mazhar: Birşeyin göründüğü ortaya çıktığı yer, kimse manasındadır. Ayrıca şereflendirme, onurlandırma anlamı da vardır. Sahip olma, nail olma anlamı da vardır.

Mazlum: Yumuşak, sessiz, zülüm görmüş

Mecit: 1. Büyük, ulu. 2. Şan ve şeref sahibi. 3. Tanrının adlarındandır.4. Çok şerefli, büyük şan sahibi

Mecit (d)  1. Çok ulu, yüce, şan ve şeref sahibi. Allah’ın sıfatlarından. Türk dil kuralı açısından “d/t” olarak kullanılır. Abdülmecid, Allah’ın (Mecid’in) kulu. 2. Azametli. Şerefli. Galip

Mecnun: Deli, aklı başında olmayandır. Allah aşkından kendinden geçmiş, aklını kaybetmiş kişiye verilen sıfattır. Leyla ile Mecnun efsanesindeki gibi

Medet: Yardım eden

Meftun: Gönül vermiş, tutkun.

Mehay: Sevgini ölümsüzlüğü.

Mehdi: Doğru yolda giden

Mehmet: Aslı Arapçada Muhammed, çok övülmüş anlamında

Mehmet Akif: Mehmet, Muhammed isminin Türkçesidir. Akif :Bir şeyde sebat eden. İbadet eden, ibadet maksadıyla mübarek bir yere çekilendir.

Mehmet Can: Çok hamt eden, Allah’a çok şükreden can, kişi manasındadır.

Mekin: Nüfuz sahibi, oturup yerleşen.

Melen: Kıraç toprak

Melih: Güzel, şirin

Melik: Hükümdar, han

Melikhan: Hükümdar.

Melikşah: Selçuk sultanı

Memati: Ölüm

Memduh: Övülmüş, övülmeye değer

Memet: Mehmet’in farklı söylenişi.

Menderes: Akarsuların kıvrımları

Mengi: Ölümsüz, sonsuz

Mengüalp: Ölümsüz yiğit

Mengüç: Yaşlı

Mengüer: Ölümsüz yiğit

Mengühan: Ölümsüz kağan.

Mengütaş: Ölümsüz taş, bengi taş

Mengütekin: Ölümsüz şehzade

Mengütimur: Ölümsüz ve demir gibi sağlam, ölümsüz demir

Mennan: İhsan eden, verici

Mercan: Bir tür balık adı; deniz dibinde yaşayan bitki, hayvan, taş türü bir canıdır; deniz hayvanlarının evidir.

Meriç: Bir akarsu ismi

Merih: Mars gezegenin adıdır.

Mergen: Usta nişancı.

Merkür: Güneşe en yakın gezegen olarak bilinir.

Mert: Cesur, yiğit, korkusuz

Mertcan: Yiğit kimse, can

Mertel: Eli açık, cömert

Merter: Sözünün eri; yiğit

Mertkal: Herzaman mert olarak yaşa

Mertkan: Mert soydan gelen,mert

Mertol: Sözünün eri ol, yiğit ol

Mervan: Emevi sülalesinin Mervan kolu

Mestan: Savruk. Cüret sahibi

Mesut: Mutlu, sevinçli

Metanet: Metin olma, dayanma, dayanıklılık

Mete: Tarihte bir hükümdar

Metehan: Büyük Hun İmparatorunun adıdır.

Metin: Dayanıklı, sağlam, soğuk kanlı

Metkan: Eğitilmiş, yüce kişi.

Mevlut: Doğma, dünyaya gelme ( Mevlid-Mevlüd)

Mihrali: En büyük komutan

Mihan: Sıkıntı

Mihran: Nehir

Mihrima: Güneş ile Ay

Mikail: Allaha en yakın olduğuna inanılan dört melekten birinin adı

Milis: Halk gücü

Minas: Büyük

Miran: Beyler

Mirac/ Miraç: Hz. Muhammed’in göğe yükseliş haline verilen addır.

Mirel: Demir gibi güçlü.

Mirsad: Durak; gözetleme yeri, rasat yeri

Merdan: Mertler, insanlar, erkekler, yiğitler

Mirkelam: Hatiplik yeteneği olan kimse

Mirza: (Farsça.) Emiroğlu beyi, hükümdar soyundan gelen. 2. Doğu Türk devletlerinde asalet unvanı. 3. Dubb-i Ekber yıldız kümesindeki parlak yıldız.

Mirzah: 1. Üzüm çubuğunu bağladıkları ağaç. 2. Çekirdek ve ona benzer şeyleri dövüp ezdikleri taş.

Misbah: Aydınlatma, ışık, nur.

Mizan: Denge, terazi

Mizgin: Kürtçe; Müjde, müjdeli haber.

Muammer: Yaşayan

Muaz: Aziz, izzet sahibi, saygı uyandıran, çok kıymetli, muhterem

Mucip: Gerektiren, gerektirici

Muhammed Kaan: Muhammed; Çok övülmüş, hamt edilmiş. Kaan; Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim.

Muhammed: Bir çok defalar hamdu senalar olunmuş, övülmüş manasındadır. Hz. Muhammed’ in (SAV) isimlerindendir.

Muhammed Talha: Birçok defalar hamdu sena olunmuş, tekrar tekrar övülmüş. İslam dinini kabul eden ilk 10 kişiden biri.

Muhammedcan: Peygamber s.a.s in isimlerindendir. Can:İnsan ve hayvanlarda yaşamı sağlayan enerjidir.

Muhammet: 1. Birçok defalar hamdu sena olunmuş, tekrar tekrar övülmüş. 2. Birçok güzel huylara sahip. Hz. Peygamber (s.a.s)’in isimlerindendir. Dedesi Abdülmuttalib tarafından, gökte hak yerde halk övsün niyetiyle bu ad konulmuştur.

Muharrem: Din tarafından yasaklanan

Muhip: Seven, sevişen

Muhittin: Dini güçlendiren

Muhlis: İnanç ve eylemlerinde içtenlikle davranan

Muhsin: İyilik yapan

Muhtar: Dilediği şekilde hareket edebilen

Muhteşem: Görkemli, gözkamaştırıcı

Muktedir: Bir şeyi yapmaya gücü yeten

Mungan: Cömert, eli açık

Munis: Sıcakkanlı sevimli

Munzur: Büyük kaynak su

Murat: İstek, arzu

Murtaza: Mürteza- Seçkin seçilmiş

Musa: Sudan gelmek anlamındadır. Hz. Musa’ nın adıdır.

Musab: İsabet etmiş olan.

Musap: Başına bir felaket bir kötülük gelmiş olan.

Mustafa: Temizlenmiş, saf hale getirilmiş

Muti: İyi kalpli, yumuşak başlı

Mutlu: Mesut, mutluluğa ulaşmış

Mutlugün: Sevindirici gün; mutluluk veren gün

Mutlualp: Özlem ve isteğine kavuşmuş yiğit

Mutluay: Mutlu ve ay gibi olan

Mutlucan: Dertsiz, kedersiz.

Mutluhan: İsteklerine kavuşmuş kağan

Mutlutekin: Özlem ve isteklerine kavuşmuş ve biricik kimse, mutlu şehzade

Muttaki: Sakınan, çekinen,  Allah’tan korkan

Mutver: Mutluluk ver, mutlu et

Muzaffer: Zafer kazanan, çok başarılı

Mücahit: Savaşçı, Cihada katılan

Müçteba: Seçkin,seçilmiş

Müfit: Faydalı, yararlı

Müjdat: Müjdeler, muştular, sevinçli haber

Mükerrem: Yardımsever, ikram sever

Mükremin: Konuksever, ikram sever

Mümin: İnanan, iman eden

Mümtaz: Seçkin, başkalarından ayrı tutulan

Münir: Aydınlatan, ışık veren

Mürsel: Yollanmış, gönderilmiş olan

Mürşit: İrşad eden, doğru yolu gösteren

Müslim: Din bilgisi olan

Müslüm: İslam dininden olan / Teslim olan

Müşfik: Acıyan, şefkat gösteren

Müştak: Özleyen, göreceği gelen

Müzahir: Yardım eden, koruyan, kollayan.

Pin It on Pinterest

Share This